Reactie van een betrokken moeder

Graag delen we deze reactie van een moeder met u, omdat het naar ons idee een mooi betoog is voor minder hospitalisering en bureaucratisering en meer waarderen van kinderen inclusief alles wat hen zo mooi uniek maakt.

Vader en ik vinden wel dat onze zoon extra ondersteuning nodig heeft, maar dat wij dit naar hem nooit gebracht hebben als een beperking. Wanneer hij vraagt over wat autisme is, en dan zeggen we dat dat kinderen zijn die van plaatjes (picto’s), rust en regels houden. Dan lacht hij, omdat hij zich daar helemaal in herkent. Hij heeft de diagnose, omdat het ons handvatten geeft om hem beter te begeleiden en omdat je die nodig hebt om door te poort te mogen naar de meer speciale structuur die voor hem beter past.

In Nederland gaat meer dan 10% van de kinderen naar het speciaal onderwijs. Ik denk niet dat 10% van onze kinderen beperkt is. Ik denk eerder dat ons onderwijssysteem en de kinderopvang slecht kijkt naar kinderen, moeilijk aansluit bij behoeften en beperkt is in het bieden van maatwerk aan kinderen. Om dit maatwerk wel voor elkaar te krijgen hebben we een systeem gebouwd van Toegang en zorgaanbieders, beschikkingen, indicaties, arrangementscodes, resultaat gestuurde inkoop, etc. Het is ook werkgelegenheid voor agogen. De gemeente pompt er miljoenen euro’s in.

Wij doen eraan mee, omdat het mogelijkheden biedt voor ons kind, maar wij verbazen ons ook wel over het feit dat wij in zo’n gekke wereld terecht komen. En voor hem is het ook niet altijd helpend, omdat het hem ook uitsluit.

Onze zoon is een prachtig kind met veel mogelijkheden. De beperking zit hem meer in beperkte zorg- en onderwijssystemen dan in het kind zelf. Ik wil niet dat hij zich gaat zien als ‘autist’ of als een kind waar iets geks mee aan de hand is. Wel dat hij leert over zichzelf waardoor hij sterker in zijn schoenen staat richting andere kinderen. En dat we uitgaan van zijn kwaliteiten en die versterken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.